تصادفی یکماه اخیر

بی‌تفاوتی انجمن هنرهای نمایشی استان و به شماره‌افتادن نفس تئاتر شهرستان!

نقدی به فعالیت‌های انجمن هنرهای نمایشی خراسان رضوی در دو سال گذشته(۱)/ حسین نوری، هنرمند مطرح تئاتر کاشمر و خراسان رضوی

مشهدتئاتر- کمتر کسی فکر می‌کرد که یک ویروس این‌چنین بتواند بر اقتصاد، سیاست، و فرهنگ تأثیر بگذارد. به‌طوری که امروزه ما در جامعه شاهد تعطیلی بیشتر فعالیت‌ها هستیم. یکی از فعالیت‌هایی که تحت‌الشعاع ویروس کرونا قرار گرفت، فعالیت‌های فرهنگی_هنری بود. تا آن‌جا که از اولین‌روزهای شیوع کرونا تماشاخانه‌ها، گالری‌ها و سینماها تعطیل شدند. با این تعطیلی‌ها شمار زیادی از هنرمندان بیکار شدند. البته دولت در صدد جبران خسارت‌ها ازجمله جبران خسارت‌های وارد شده به عرصه فرهنگی_هنری برآمده است که نگارنده امیدوار است در عمل هم شاهد این مسأله باشم.
آن‌چه از شواهد تحقیقی_علمی در خبرها می‌آید این‌است که تاکنون برای درمان این ویروس واکنسی کشف نشده است و معلوم نیست تا چه زمانی جامعه باید درگیر کرونا باشد. پس تا به نتیجه رسیدن برای درمان قطعی کرونا باید اصول و پروتکل‌های بهداشتی را رعایت کنیم تا حداقل کم‌کم شاهد از سرگیری فعالیت‌های فرهنگی_هنری باشیم‌.
البته لازم‌به‌ذکر است که ما تئاتری‌های شهرستان به این‌که با شرایط کنار بیاییم عادت کرده‌ایم؛ برای همین شاید چندان از شرایط به‌وجود آمده شوکه نشده‌ایم.
اگر کشور از اوایل اسفندماه درگیر ویروس کرونا شده است، اما ما سال‌هاست که دچار کرونا هستیم! البته نه این ویروس کرونای جدیدِ که حالا جهان درگیرش شده؛ بلکه دچار ویروس کرونای «مدیریتی» هستیم.
ما در این‌روزها از تعطیلی تماشاخانه‌های‌مان ناراحت نیستیم! ما حتی نگران تولیدات‌مان هم نیستیم. نگران گیشه هم همین‌طور! چراکه نزدیک به دوسال است که هیچ‌کدام را نداریم. آن‌چه در طی سال‌ها با زحمت و خون‌دل به دست آورده بودیم، با بی‌توجهی، عدم‌حمایت، و بی‌مدیریتی از دست داده‌ایم.
در این میان ما هیچ‌کس را مقصر نمی‌دانیم. گرچه اگر نقدی هم داشته باشیم بر آن واقعی گذاشته نمی‌شود. البته از حق نگذریم! مقصر اصلی خودمان هستیم! مایی که به امید بهتر شدنِ اوضاع به دنبال سیستمی بودیم که از سیستم‌های دولتی جدا باشد. یا بهتر است بگویم از خودمان باشد… دردمان را بفهمد… به حرف‌های‌مان گوش کند؛ و در یک‌کلام ما را ببیند! ما به دنبال انجمن هنرهای نمایشی بودیم. اما در عمل انجمی شکل نگرفت!
یا ما معنی انجمن را خوب درنیافته‌ایم یا انجمن‌ها شده‌اند ملک شخصی. انجمن از همان شروع فعالیت خود درگیر حواشی شد. کسانی که تا دیروز خود را شیفته‌ی خدمت نشان می‌دادند به‌یک‌باره شیفته‌ی قدرت شدند. به‌ریشه‌ی هرچه که با زحمت به دست آمده بود تیشه زدند. پریشان‌احوالی‌های ذهنی‌شان را یادداشت کردند. آمارهایی از تولیدات نمایش در استان منتشر کردند که کمترکسی از اهالی تئاتر باور دارد. هرچه دو_دوتا کردیم نفهمیدیم چنین آمارهایی از کجا بیرون زده است.
البته شاید با خود بگویید به این‌ها چه ربطی دارد، که حتماً خواهید گفت اما نمی‌دانم در طی این دوسال چرا بسیاری از اصول اخلاقی‌تان را زیرپا گذاشتید. چرا به هیچ‌یک از وعده‌های‌تان پای‌بند نبودید. اما اگر خواستید بگویید به ما ربطی ندارد، یادتان نرود که بارها برای رأی گرفتن به ما شهرستانی‌ها تلفن زدید؛ به مایی که اکنون در هیچ‌کجای برنامه‌های‌تان جایی نداریم. پس گذشته را به یاد بیاورید!
راستی! حتی در یادداشت زیبایتان برای ترسیم فضای موجود جز عنوان انجمن هنرهای نمایشی خراسان رضوی ما مطلبی از باب مشکلات و اقدامات شما برای تئاتر شهرستان‌ها ندیدیم .ای کاش حداقل در یادداشت هایتان مارا فراموش نمی‌کردید.
از این گفته‌اید که مدیران فرهنگ وهنر استان تمام قد پشت تئاتر ایستاده‌اند ای کاش پادرمیانی می‌کردید تا چند ساعت پای درد دل هنرمندان شهرستان هم بنشینند تا ما با پوست و استخوانمان درک کنیم آن‌ها پشت چه چیز تمام قد ایستاده‌اند.
بد نیست برای رفع ابهامات به چند سوال پاسخ بدهید:
+در طی این دوسال چند جلسه با هیئت مدیره برگزار کرده‌اید و نتیجه این جلسات چه بوده؟
+چند جلسه با رؤسای انجمن‌های شهرستان برگزار کرده‌اید؟
+در طی این دوسال به چند شهرستان رفته‌اید؟
+چه امکاناتی از مرکز برای شهرستان‌ها جذب کرده‌اید؟
+آمار تولید نمایش‌های هر شهرستان را به تفکیک منتشر کنید؟
+نتیجه‌ی واگذاری سالن‌های نمایش به بخش خصوصی که منجر به نابودی گروه‌های نمایشی شد، را بفرمایید؟
این درحالی‌است که سالن‌های نمایش در مجتمع‌های فرهنگی_هنری شهرستان‌ها که با هزینه‌های دولتی ساخته شده‌اند و حالا چراغ‌شان خاموش است. اما چرا وعده‌ی احداث تماشاخانه‌ی خصوصی می‌دهید؟
البته این هم به حال هنرمند فرقی نمی‌کند؛ چراکه در هرحال هنرمند باید هزینه پرداخت کند. یکی از دلایل کم‌کاری این سال‌ها نمی‌تواند این باشد؟
+از کدام رویداد، جشنواره و اجرای نمایش در شهرستان‌ها حمایت کرده‌اید؟
+آیا عمل‌کرد رؤسای انجمن‌های نمایشی شهرستان را مورد ارزیابی قرار داده‌اید؟ یا به همان ابلاغ اولیه‌تان بسنده کرده‌اید؟
+در حوزه‌ی آموزش که شعارش را می‌دهید چه کرده‌اید؟

جویای حال چند پیش‌کسوت تئاتر شهرستان‌ها بوده‌اید و صدها سوال دیگر که ما در انتظار پاسخی از سوی شما هستیم.
درپایان اگر گمان می‌کنید که کارتان را به‌نحواحسن انجام داده‌اید و با اقبال و رضایت‌مندی از سوی هنرمندان اطمینان دارید، پیگیر برگزاری انتخابات انجمن باشید.
باور بفرمایید نفسمان به شماره افتاده است.
الغرضغ اجازه بدهید بیشتر زمان خود را صرف تمرکز روی دوره‌ی پسامدیریت‌تان کنیم تا این‌که چشم امید به بحث ادغام انجمن‌ها داشته باشیم.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نسخه چاپی