تصادفی یکماه اخیر

بازی عاطفه پوربهرام و ستایش رجایی‎نیا در «دریاچه قو» مورد مورد بررسی قرار گرفت

مشهدتئاتر- ایران تئاتر در مقاله ای با تیتر «اهداف بلند مرتبۀ انسانی» امروز به ایفای نقش عاطفه پوربهرام و ستایش رجایی نیا، دو بازیگر تئاتر مشهد در تئاتر «دریاچه قو» پرداخته است.

به گزارش «پایگاه تخصصی اطلاع رسانی مشهدتئاتر»؛ رضا آشفته، عضو کانون ملی منتقدان در مقاله‌ای دو قسمتی در «ایران تئاتر» نگاهی به هنرنمایی بازیگران زن تئاتر کشور داشته و از این رو نگاهی به ایفای نقش عاطفه پوربهرام و ستایش رجایی نیا به خاطر درخشش این دو بازیگر مشهد در جشنواره بین المللی تئاتر فجر ۸۷ پرداخته است.

در بخش از این مقاله می خوانید: «عاطفه پوربهرام با بازی در نمایش دریاچه قو نوشته و کار رضا صابری در جشنواره تئاتر فجر در مسایقۀ ایران دو برگزیده شد و این جایزه سرآغازی شد برای او که اگر بخواهد می­تواند خیلی بهتر از اینها در تئاتر و جهان بازیگری حضور داشته باشد و زیاد هم مهم نیست که  در مشهد باشد چون دارد به ابزار کارش مسلط می شود.

پوربهرام در نقش دختر جادوگر تلاش می­ کند که هم در ارائه بیان بدنی فعال و تا حدی در آن گرفت و گیرهای مرسوم تئاتر مشهد خلاق باشد و هم در زمینه بیان کلامی نیز به مرزهای باورمندنی از ارائه نقش برسد. معلوم هست که به درستی هدایت شده است و از آنها نکاتی را خواسته ­اند و در زمان تمرین­ها تلاش بسیار شده که چنین بازیی ارائه شود. این بازیگر جوان هم پیرو شنیدن­ ها و انجام دادن­ های مشق­ های بازیگری حالا می ­تواند به زیبایی تمام زشتی ­ها و کمبودها و عقده ­مندی­ های یک دختر بیچاره را طوری بازی کند که در نهایت او را به سرانجام شومی چون خودکشی برساند.

همچنین ستایش رجایی نیا یکی از بازیگران نمایش “دریاچه قو” به نویسندگی و کارگردانی رضا صابری از مشهد است که در جشنواره تئاتر فجر هم جز برگزیدگان تئاتر ایران دو بود. بازیگری که سال ۹۶ نیز برای اولین با حضور در نمایش “شنا در آتش” به نویسندگی و کارگردانی رضا صابری برای نخستین بار در این جشنواره حاضر شد و خود را در مقام یک بازیگر قابل اعتنا مطرح کرد و سال ۹۷ اثبات کرد که اگر وقت و تلاشش را روز افزون کند به دلیل برخورداری از هوش و ذکاوت و همچنین بهره­مندی از بیان بدنی و کلامی درست می­تواند خودی در سطح ملی نشان دهد. یعنی بازیگری باشد که به مرور از پس ارائه نقش­های پیچیده­تر و هوشمندانه­تر برآید چنانچه در این نمایش نیز سعی کرده بود جادوگر نمایش دریاچه قو را در مرزهای باورمندی به تماشا درآورد و در عین حال پیرو نشانگان کلیشه­ای چنین نقش تکراریی نشود و این همان وجه تمایز و حتی خلاقه هست که توش و توان بازیگری را دو چندان خواهد کرد. این بازیگر بیست و شش ساله هنوز در آستانه یک اتفاق است و اگر مثل خیلی ­ها به خود غره نشود و رسم و آیین بازیگری را بر تمرین­ها و مشق کردن­ها و مشقت کشیدن­ها بداند، به تدریج در تئاتر شکوفاتر از دریاچه قو باعث شگفتی تماشاگران نمایش­ هایش خواهد شد و برعکس غرور بیجا و تن پروری و به حاشیه رفتن­ها مانع از بروز چنین حال و هوایی خواهد شد.

قبلی «
بعدی »

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیشترین بازدید هفته