تصادفی یکماه اخیر

کلیشه نابودگر گیشه

یاداشت محمد جهان‌پا، کارگردان و بازیگر تئاتر مشهد درباره تئاتر دفاع مقدی به مناسبت سالروز  آزادسازی خرمشهر

مشهدتئاتر- تولید آثار نمایشی دفاع مقدسی و مقاومتی در مشهد همانند سایر نقاط کشور با رکود روبه‌رو است. این رکود علل بی شماری دارد که بخشی از آن به جامعه تئاتر بازمی گردد و بخشی هم به دستگاه های متولی فرهنگ و هنر مربوط می شود. می دانیم که همه ساله آثار مختلفی چه در قالب رمان و چه به شکل خاطرات شفاهی از دفاع مقدس منتشر می شود ولی هیچ کدام از آن ها به نویسندگان تئاتر معرفی نمی شود و بی تردید نویسندگان تئاتر هم خیلی با این آثار مانوس نیستند، حتی اطلاع دقیقی از نگارش و انتشار این کتاب ها ندارند، تاجایی که می بینیم هیچ نشست تخصصی در این حوزه میان نویسندگان تئاتر برگزار نمی شود. به نظر، گام نخست در رفع این غریبگی، معرفی آثار و تالیفات فاخر این حوزه به نمایشنامه نویسان و هنرمندان تئاتر است و گام دوم این است که حق انتخاب را به نویسنده بدهیم تا بتواند آزادانه اثر نمایشی را روی کاغذ نگارش کند. اثری که از دل و جان نویسنده برآمده‌باشد، روی صحنه اجرا خواهد شد و به جان و دل تماشاگر هم خواهد نشست، از همین رو مسئولانی که در این امر تاثیرگذار و با آن همراه هستند، هراندازه که می توانند، اجازه بدهند و با اعمال سلیقه های مدیریتی -که با تغییر مدیران نیز تغییر می کند- مانع تولید آثار فاخر نشوند. باید تاکید کرد این نگاه نویسنده و هنرمند است که بر دل مخاطب می نشیند. منبع به اندازه کافی وجود دارد اما مسئولان باید متولی شوند و همت کنند و نویسندگان صاحب سبک را تشویق کنند تا برای تولید آثار دفاع مقدس و مقاومت، قلم بزنند.
جدای از همه «حمایت هایی که از نویسندگان بومی برای تولید آثاری در حوزه تئاتر مقاومت در این سال ها صورت نگرفته است»، احاطه برخی اتفاقات و موضوع های کلیشه ای بر بعضی آثار باعث شد این ژانر مهم، تماشاگرش را از دست بدهد و تماشاگر با این آثار ارتباط برقرار نکند. ترس از گیشه، یکی دیگر از مشکلاتی است که تئاتری ها را از کار در این ژانر بازمی دارد. در نگاه اول این طور به نظر می رسد که یک تئاتر با موضوع دفاع مقدس، موفق نخواهد بود، درصورتی که توفیق در گیشه و صحنه، مرهون تحقیق و بررسی متن اثر است. افزودن یک منظر اجتماعی به ژانر دفاع مقدس و افزودن حرفی به‌روز و شکستن کلیشه ها، هم مخاطب را روی صندلی تماشاخانه می نشاند و هم اثر را در گیشه موفق می کند. فراموش نکنیم هزینه های تولید، سرسام آور است، آن هم در ژانری مثل دفاع مقدس و مقاومت که نیاز به صرف هزینه سنگین دارد. در این ژانر اگر نمایشی، حمایت نشود، قطعا در تولید دچار مشکل می شود.
این باور اشتباه درمیان اهالی تئاتر وجود دارد که کار در حوزه دفاع مقدس را کارآمد نمی دانند؛ به همین خاطر خیلی به این ژانر توجه نمی کنند. بیشتر سعی می کنند در حوزه مضامین اجتماعی فعالیت کنند، درصورتی که اگر نگاه دقیق و موشکافانه داشته باشند و درپی ایجاد ارتباط میان مفاهیم آن دوره با شرایط کنونی باشند، توفیقاتی را به دست خواهند آورد.
از این نکته هم غافل نشویم که جذب بازیگران حرفه ای  برای بازی در آثار این حوزه، سخت است و کار کردن با بازیگران کم تجربه، سخت تر. بازیگری که در این ژانر نقش می آفریند، باید از پس کار برآید.
شرایط کنونی کشورمان و اتفاقاتی که در خاورمیانه رخ داده است و نقشی که ایرانی ها در آن دارند، دست مایه خوبی برای تولید آثار در حوزه دفاع و مقاومت درآمیخته با مضامین و مسائل اجتماعی است.

منبع: شهرآرا

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *