تصادفی یکماه اخیر

روابط عمومی تئاترها،انحصار یا برای همه؟

-نگاهی به مشکلات روابط عمومی تئاتر ها به بهانه روز روابط عمومی و ارتباطات

مشهدتئاتر- سید پارسا علوی: روابط عمومی به معنای چرخه اطلاعات مابین افراد یا سازمان هاست. اما این واژه در تئاتر دنیای دیگری دارد، مخصوصا از وقتی تبلیغات هم به آن چسباندند. شد گیشه!روابط عمومی ای خوب است که بفروشد و بتواند سالن پر کند و همه جا، جار بزند که فلان نمایش “سولد اوت”شده و بیایید و ببینید که چنان و چونان!

جدا از خیانت بزرگی که به روح روابط عمومی شد، این پست تبدیل شد به قلک بازیگران تئاتر. گرچه بازیگری نمایش ها انچنان سودی نداشت اما شاید روابط عمومی و درصد مستقیمش از فروش نمایش، بتواند مامنی باشد برای بازیگرانِ نچندان نوپای تئاتر. در این بین نجواهای خطرناکی به گوش میرسید،صداهایی که عجیب بودند اما گاها(هرچند اندک)به واقعیت تبدیل می شدند: فلان تئاتر نباید بفروشد، فلان جشنواره نباید موفق شود،فلانی نمایش بیشتری را نباید روی صحنه ببرد،روابط عمومی برای فلانی بس است و…

طولی نکشید که نام بعضی افراد خاص(شاید به اندازه انگشتان یک دست)به عنوان روابط عمومی و امور تبلیغات مزین گشت در تمامی نمایش ها! شاید حتی رفتن بعضی از همین حضرات به آنور آب های نیلگون هم،جلوی انتشار قارچ گونه اسامی شان به آن عنوان پر طمطراق را نگرفت! البته که هنوز هم حضور نام های جدید تک و توک خوشحالمان می کرد، که شاید انحصار رو به پایان است،اما وجود بن بست های نه چندان آسان در راه همین دوستان جویای نام،بیش از پیش کارگردان ها و تهیه کنندگان را،مسر به فعالیت با همان نام ها و افراد کلیشه ای می کرد! شاید اگر روند سلطان و سلطان پروری ادامه داشت، این عزیزان هم به عنوان سلطان تماشاگر(هرچند پوشالی) منتظر وقت دادگاه شان بودند!

باکی نیست اما کاش همه بتوانند در فضای سالم و پاک رقابت کنند، بدور از زد و بند،سیاسی بازی و انحصارطلبی…

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *