تصادفی یکماه اخیر

بلاتکلیفی «‌آتش‌سوزی‌‌ها» در تالار وحدت

مشهدتئاتر-  محمدرضا خاکی، استاد دانشگاه و کارگردان تئاتر از بلاتکلیفی‌اش بعد از دو سال برای اجرای نمایش «آتش‌سوزی‌ها» در تالار وحدت خبر داد و گفت: اگر به امکانات فنی و تکنیکی سالن وحدت احتیاج نداشتیم،‌هیچ گاه چنین فرصت‌سوزی نمی‌کردم.

به گزارش خبرنگار تئاتر خبرگزاری فارس، محمدرضا خاکی استاد دانشگاه، نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر مدتی است که به دنبال اجرای نمایش «آتش‌سوزی‌ها» نوشته وجدی معود و ترجمه خودش در تالار وحدت است.

خاکی در گفت‌وگو با فارس عنوان کرد:‌ دو سال قبل، پیشنهاد اجرای این کار را به تالار وحدت دادم. سال گذشته برای من بهمن و اسفند ماه را تعیین کردند که من هم گفتم زمان مناسبی به دلیل جشنواره تئاتر و موسیقی فجر نیست. پس از آن نشستی با حضور شهرام کرمی و آقای حسینی معاون وزیر و آقای صفی ‌پور، مدیر تالار وحدت داشتیم تا امسال زمان دیگری برایمان مشخص کنند.

وی با اشاره به اینکه پیشنهادش برای اجرا پس از دهه اول عاشورا بوده است، گفت: به دلیل اینکه کار ما موضوعی مربوط به منطقه، فلسطین، لبنان و تراژدی مربوط بدان داشت و هیچ جنبه موسیقیایی در آن نبود، می‌توانیم در این دوره آن را اجرا کنیم اما متأسفانه برخورد خوبی با ما نشد و آقای عمیدی مدیر برنامه‌ریزی تالار وحدت با لحن نامناسبی به ما گفتند که طی ۱۰ روز تکلیفمان را مشخص کنیم و پیشنهاد آنها دو مرتبه همان بهمن و اسفند امسال بود!

خاکی گفت: نمایش ما یکی از کارهای برجسته ۲۰ سال اخیر اروپا است. مضمونش خیلی برایمان با اهمیت است ولی پس از دو سال هنوز به هیج نتیجه‌ای نرسیدیم. زمانی که من اعلام آمادگی اجرا کردم، هنوز دکتر نعیمی و دکتر رفیعی برای اجرا درخواست نداده بودند آنها اجرایشان را انجام دادند و رفتند و متأسفانه ما هنوز در خم یک کوچه‌ایم.

وی در ادامه افزود: اگر به لحاظ تکنیکی و فنی سالن نیاز به امکانات ماشینری تالار وحدت نداشتیم، هرگز برای اجرا در این سالن پافشاری نمی‌کردیم. نمایش ما دارای ۳۸ پرده است که مدام در حال جابه‌جایی صحنه باید باشیم. سه سال وقت برای ترجمه و آماده کردن این کار گرفتم که به راحتی در تالار وحدت به من می‌گویند امکانش همان اجرا در بهمن ماه است.

خاکی با اشاره به اینکه مدیریت تالار وحدت حتی یک نسخه از نمایشنامه را هم نخوانده تا ببیند چه اندازه جذاب و مناسب حال ما است، گفت: باعث تأسف است که مدیر یک مرکز فرهنگی به جای خواندن متن نمایشنامه و بحث حرفه‌ای، هیچ زحمتی به خودش نمی‌دهد و فقط به سودآوری نمایش‌ها فکر می‌کند.

وی در ادامه اظهار داشت:‌در حال حاضر مشغول ترجمه یک اثر دیگر از وجدی معود هستم که نمی‌دانم هنوز چه اتفاقی برای آن می‌افتد؛ چرا که هنوز تکلیف آتش‌سوزی‌ها مشخص نشده است.

در بخشی از نمایشنامه آتش سوزی‌ها آمده است: وقتی که سر دفتر لوبل، وصیت‌نامه نوال مروان، مادر فرزندان دوقلو، ژان و سیمون را برای آن‌ها قرائت می‌کند، باعث زنده شدن داستان تولد مبهم این خواهر و برادر و طرح پرسش‌هایی درباره گذشته آن‌ها می‌شود: چه کسی پدرشان بوده است؟ چگونه دور از سرزمین مادری در کشور کانادا به دنیا آمده‌اند؟ سر دفتر لوبل نامه‌های در بسته‌ای از طرف مادرشان به هر یک از آن‌ها می‌دهد و تاکید می‌کند که یکی باید به دست پدری برسد که گمان می‌کنند مرده است و نامه دیگر به برادری که تا آن لحظه کوچک‌ترین اطلاعی از وجودش نداشتند. دنیایی از پرسش و درد وجود ژان و سیمون را فرا می‌گیرد: در گذشته این خانواده، داستان‌های غم‌انگیز و خطاهای غیرمنتظره و جبران‌ناپذیر پنهان شده‌ای وجود دارد.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *