تصادفی یکماه اخیر

چرایی‌های یک رویداد فراموش‌شده

جواد اشکذری

درباب برگزار نشدن چهارمین جشنواره تئاتر فجر استانی در مشهد

جواد اشکذری- چرا جشنواره تئاتر فجر استانی در مشهد برگزار نمی‌شود؟ چرا نام تئاتر مشهد با همه افتخاراتش در بین استان‌های برگزارکننده جشنواره دیده نمی‌شود؟ چرا این پرسش در دو سال گذشته در ذهن مدیران هنری و هنرمندان شهرمان کمرنگ شده است؟ چرا وقتی می‌خواهیم برای بودن یا نبودن یک رویداد تصمیم بگیریم، هیچ‌گاه به تماشاگر فکر نمی‌کنیم؟ مگر رونق تئاتر یک شهر بستگی به سه ضلع هنرمندان، مدیران و تماشاگران ندارد؟ چرا این مقوله را اصحاب تئاتر آسیب‌شناسی نمی‌کنند؟ چرا به تاثیر چنین جشنواره‌ای بر روند رو به رشد تئاتر در مشهد نمی‌اندیشیم؟ مگر مشهد قطب دوم تئاتر کشور نیست؟ آیا فقط تولید و اجرای تئاتر، ما را در این جایگاه حفظ می‌کند؟ آیا برگزاری رویدادهای تئاتریِ بااهمیت نمی‌تواند مشهد را در رأس اخبار تئاتر ملی قرار دهد؟ آیا اصلا برنامه‌ای برای حفظ‌ جایگاه قطب دوم تئاتر در ایران داریم؟ آیا فقط افتخار کردن به این جایگاه در رؤیای سیاست‌گذاران تئاتر استان، کمکی به رشد هنر سوم مشهد می‌کند؟

 مدیران؛ نبود پرسشگری
چرا مدیران دلیل اصلی برگزار نشدن جشنواره را برای روشن شدن افکار عمومی اعلام نمی‌کنند؟ آیا مدیرانِ متولی فرهنگ مشهد و استان که سال٩٧ پشت میزشان نشستند، همان‌طور که به جشنواره فیلم فجر فکر کردند، نباید به همتای آن در حوزه تئاتر هم نیم‌نگاهی می‌انداختند؟ آیا آن‌ها درکنار برگزاری جشنواره تئاتر استانی در نیمه اول سال، نباید به جشنواره استانی فجر در نیمه دوم سال نیز می‌اندیشیدند؟ چرا باید پول و هزینه‌های جشنواره، مهم‌ترین ملاک تصمیم‌گیری ما باشد؟ آیا برگزار نشدن جشنواره تئاتر استانی فجر درکنار این همه جشنواره‌ پرهزینه، سوال و پرسش ازسوی رسانه‌ها را نمی‌طلبید؟ آیا در شهری که قطب اقتصادی کشور است و مملو از کارخانجات نامی، برگزاری یک جشنواره با هزینه کمتر از ۵٠میلیون -که نیمی از آن را هم تهران تقبل می‌کند- از عهده مدیران هنری برنمی‌آید؟ آیا نرفتن به‌سمت جشنواره استانی فجر، شانه خالی‌ کردن از مسئولیت نبوده است؟ آیا…

 هنرمندان؛ از اجراهای عمومی تا جشنواره
آیا هنرمندان مشهدی، مخالف برگزاری جشنواره تئاتر فجر در شهرشان هستند؟ آیا این رویداد، ریتم اجراهای عمومی را کُند می‌کند؟ آیا نه گفتن به جشنواره فجر یعنی آری گفتن به اجراهای عمومی؟ آیا برگزاری جشنواره و اجراهای عمومی، دو سوی موفقیت و تاثیرگذاری تئاتر یک شهر به‌شمار نمی‌آیند؟ آیا تنها جشنواره غیررقابتی تئاتر مشهد، خود یک اجرای عمومی در قالب یک فستیوال مردمی به‌شمار نمی‌رود؟ آیا با برنامه‌ریزی نمی‌توان هم اجراهای عمومی را داشت و هم جشنواره را؟ آیا برگزار نکردن جشنواره، به‌منزله نادیده گرفتن آثار بومی نیست؟ آیا نماینده تئاتر شهرمان اگر قبل از حضور در فجر ملی، چند اجرا در فجر استانی می‌رفتند، بر کیفیت آثار آنان تاثیر نمی‌گذاشت؟ باتوجه‌به نبود حمایت مالی مدیران هنری استان از نماینده تئاتر مشهد، آیا فروش در جشنواره فجر استانی، خیال کارگردانان مشهدی را تاحدودی برای حضور در فجر ملی آسوده‌تر نمی‌کرد؟ آیا…

 تماشاگر؛ حلقه مفقوده تصمیم‌گیری
آیا مشهد ظرفیت برگزاری این جشنواره را ندارد؟ جشنواره در سال‌های٩٢، ٩۴ و ٩۵ که در شهرمان برگزار شد، برآیند مطلوبی نداشت که این‌گونه به فراموشی سپرده شده است؟ آیا در این فراموشی، به مخاطب هم فکر شده است؟ آیا برگزاری جشنواره تئاتر فجر مانند همتای خود در فیلم فجر، مطالبه عمومی ندارد؟ آیا جشنواره نمی‌تواند ویترین بهترین‌های کشور در بهمن‌ هرسال باشد؟ آیا به این نکته فکر کرده‌ایم که مخاطب حق دیدن آثار خارج از مشهد هم دارد؟ آیا مدیران در اعزام گروه‌های نمایشی باکیفیت به مشهد، مانند سال‌های قبل قدرت نداشتند؟آیا اقبال عمومی از برخی آثار، سبب دعوت دوباره آن اثر در طول سال نمی‌شد؟ آیا آثار جشنواره با حضور هنرمندان برجسته کشوری و حتی خارجی، هر سال شور و نشاط را در دهه انقلاب به شهرمان ارمغان
نمی‌آورد؟ چرا…
                                                                                                                                  ******
آیا بهتر نیست وقتی می‌خواهیم تصمیمی بگیریم به تمام جوانب آن بیندیشیم؟ آیا بهتر نیست به جای اینکه صورت مسئله را پاک کنیم، به طرح سوال بپردازیم و برای مردمی که نامشان تماشاگر و نیز نمایشگر است به دنبال جوابی قانع کننده باشیم؟

قبلی «
بعدی »

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیشترین بازدید هفته