شما اینجا هستید: پایگاه تخصصی اطلاع رسانی مشهد تئاتر »» تازه ترین ها »» گزارش »» تئاتر کودک و نوجوان در راستای آموزش
کد خبر: 49877

تاریخ انتشار: ۱۳۹۶/۰۲/۰۳ - ۱۳:۰۹

امین تارخ بر اهمیت تأسیس موسسه­ای خصوصی برای تئاتر کودک و نوجوان در مشهد تأکید کرد؛

تئاتر کودک و نوجوان در راستای آموزش

گزارشی از نشست تخصصی تئاتر کودک و نوجوان در موسسه بچه های باران

مشهدتئاتر- نوید موسوی:  به دنبال اجرای نمایش «پرنده و فیل» به کارگردانی حمید کیانیان در تالار هلال احمر مشهد، داود کیانیان نویسنده و پیشکسوت تئاتر کودک و نوجوان کشور در یادداشتی به طرح این مسئله پرداخت که چرا در مشهد با وجود چنین زیرساخت­های فراهم و آماده­ای هیچ انجمن یا نهادی برای تئاتر کودک و نوجوان وجود ندارد. واکنش­هایی به این یادداشت در فضای مجازی منتشر شد و بهانه­ای شکل گرفت تا نشستی با بررسی همین موضوع در دفتر گروه تئاتر معلولین جسمی-حرکتی مشهد برگزار شود. در این جلسه امین تارخ بازیگر پیشکوست تئاتر و هنرپیشه مشهور ایرانی، و دو تن از دیگر هنرمندان شناخته شده تئاتر منصور خلج و یدالله وفاداری و همچنین حمید کیانیان، سرپرست گروه بچه­های باران، جواد رحیم­زاده و مهدی­سیم­ریز دو کارگردان نمایش کودک و نوجوان مشهدی حضور داشتند.

تئاتر در راستای آموزش

در ابتدا منصور خلج گفت: امروزه همه می­دانند که قوی­ترین چیزی که می­تواند در رشد و تعالی کودک و نوجوان تأثیر بگذارد هنر نمایش است و به خاطر ظرفیت­هایی که این هنر دارد تربیت کودک و نوجوان با هنرهای نمایشی بسیار تسهیل می­شود. آنها که نسبت به این جریان آگاه هستند از آن استفاده می­کنند. امروزه اکثر مهد کودک­ها تلاش می­کنند که مربی تئاتر داشته باشند تا با بچه­ها در این باره تمرین کنند چون می­دانند این چه ابزار شگفت­انگیزی است. دیروز در نمایش «پرنده و فیل» تئاتری با صمیمیت و خلوص نیت و هنرمندی اجرا شد و ما شاهد همه این­ها بودیم. در آن نمایش تربیت، صمیمیت، مهربانی و همدردی موج می­زد. در تئاتر آموزه­های پرورش هست و خیلی چیزهای دیگر. تئاتر با معلولین چند وجهی می­شود و هم تئاتر هست و ما به این شناخت می­رسیم که به معلول نگاهی دیگر داشته باشیم و به این درک برسیم که اگر من تنم ناتوان است خردی دارم که ظرفیت­هایش خارق العاده است. امروزه علمای فراوانی در این حوزه کار می­کنند و حتی در خیلی کلینیک­ها مشاورانی هستند که بیماران را از طریق هنر درمان می­کنند. امروزه گستره هنر خیلی وسیع است و آنکس که آن را می­شناسد قدر آن را هم می­داند.

یدالله وفاداری نیز خاطرنشان کرد: در مورد تئاتر دیشب (پرنده و فیل) باید بگویم که فوق­العاده بود وکار خیلی خیلی خوبی بود اما اگر همین خیلی خوب در جایی متوقف شود خوب نیست. در واقع مجریان باید این کار را پایه­ای برای ارتقا و پیشرفت قرار دهند برای رسیدن به موفقیت­های بیشتر. برای رسیدن به هدف تئاتر که قرار است ما را از فضای موجود به فضای مطلوب سوق دهد. شرایط مطلوبی که در آن ویژگی­های آسمانی انسان جاری باشد. تئاتر انسان را از ویژگی­ زمینی خلاص می­کند و به عرش می­برد. کار زیاد لازم است و تکرار می­خواهد و تلاش. تئاتر کاری است که تداوم می­خواهد و باید در آن تلاش بسیار کرد.

جواد رحیم­زاده (کارگردان تئاتر کودک و نوجوان): صحبتی شده بود که استاد داود کیانیان فرمودند که اگر بشود هنرمندان دور هم جمع شوند و انجمنی تشکیل دهند. اما مهم­ترین سئوال این است که این انجمن چه کاری می­تواند انجام دهد؟ آیا این انجمن موازی کاری نیست و در برابر ارشاد قرار نمی­گیرد؟

خانه سینما یا خانه سالمندان؟

امین تارخ: چه بخواهیم و چه نخواهیم یک نهاد جدید التاسیس هم ایجاد شکاف می­کند و هم به نظر می­رسد می­خواهد در برابر کسی بایستد و متأسفانه ممکن است این فضا ایجاد شود. اما چه خوب اگر نگاهی حرفه­ای به این تشکل داشته باشیم. ما قوی­تر از خانه سینما نداریم و جالب است بدانید خانه سینما امروز بی­شباهت به خانه سالمندان نیست چون بخش مهمی از آنها دیگر امکان کارایی ندارند. این مجموعه چهار هزار نفری که هیچ کارایی موثری ندارد کاری هم نمی­تواند بکند و در آن همه چیز با چند کارت تبریک و چند وام فیصله پیدا می­کند. به لحاظ فعالیت­های صنفی هم کارایی چندانی ندارد. انجمن خانه سینما وقتی نگاه می­کنی جز مجموعه­ای بیست یا سی نفره نیست و بقیه در نحوه تولید یک کار سینمایی مورد توجه قرار نمی­گیرند.

بی­مایه فطیر است!

معمولا گفته می­شود بی­مایه فطیر است و من معتقدم و پیشنهاد می­ دهم اساساً طوری راه را کج کنیم که به مسیر راست ­تری برسیم و به تأسیس یک موسسه فرهنگی اقدام کنیم که من شخصاً احساس می­کنم که از این طریق می­ شود موثرتر حرکت کرد. موسسه فرهنگی که شد خیرین را می­ شود در میدان کار آورد، به ویژه اگر در دل این موسسه فرهنگی نهادی به عنوان تئاتر معلولین هم وجود داشته باشد که شاخه­های اینچنینی برایش در نظر گرفته شود و از موسسه فرهنگی و هنری کودک و نوجوان مشهد، یک شرکت در واقع ایجاد شود.

وقتی قرار شد شرکت باشد می­شود از جاهای مختلف امکانات گرفت به ویژه اگر دنبال صرف ضوابط نباشیم و دنبال روابط هم باشیم. گاهی وزرای ما حرکت­هایی می­کنند که می­شود روی آنها حساب کرد که کارهای خوبی اتفاق می­افتد. اما وقتی حرف از انجمن در ایران می­شود، چیزی بی­هویت می­بینیم که بلاتکلیف است و نمی­دانیم به کجا وصل است و بودجه­اش را از کجا می­گیرد اما موسسه که باشد ثبت شرکت­ها شده است و جایگاهش فرق می­کند.

چتر مسئولین سوراخ است

از سوی دیگر به مسئولین هم نباید چشم داشت، به هیچ شکلی نمی­شود مسئولینی که نمی­خواهند کاری کنند را به میدان کار آورید. این جور شخصیت­ها و اشخاص که در عرصه فرهنگ مسئولیتی دارند و همکاری می­کنند استثنا هستند. من در یک جمله می­خواهم بگویم که شما می­خواهید به مسئولین آموزش بدهید که کارشان را بدانند و درست آن را انجام دهند، خُب آنها یک سالی و دو سالی هستند و می­روند و همه چیز فراموش می­شود. اگر چتر مسئولین روی سرتان باشد همیشه خیس می­شوید چون این چتر سوراخ است، پس باید خودتان کاری انجام دهید و چتری باز کنید. در واقع فقط روی پای خود ایستادن جواب می­دهد.

موسسه لازم داریم نه انجمن

اتفاقی که در تهران به صورت عام افتاد این بود که همه بچه­ های تئاتر دور هم جمع شدند و به این نتیجه رسیدند که مرکز هنرهای نمایشی را رها کنیم. آنها گفتند اصلا ما تئاتر شهر را اجاره می­کنیم. این اتفاق افتاد و عده­ای جاهایی را اجاره کردند و آنها تحقیق کرده بودند و می­دانستند جواب می­ دهد و جواب هم داد. الان از این مراکز در تهران بسیار است و جواب داده است. حدود پنجاه تا شصت تئاتر خصوصی امروز شاید در تهران وجود دارد. مطمئن باشید در دل یک شرکت شما سرمایه­ بهتر و بیشتری می­توانید جذب کنید.

اگر در مشهد چندین موسسه فرهنگی و هنری که دارد کار می­کند داشتیم نیاز به ایجاد انجمن احساس می­شود. زمانی حرف از انجمن زده می­شود که هنرمندانی قبل از آن فعالیت و خودشان را معرفی کرده باشند. در واقع ۴۵۰ کارگردان ایجاب می­کند که انجمنی هم برای آنها داشته باشیم. اصلا وقتی نمی­دانیم چه کسانی کار می­کنند چطور می­شود حقوق کسی را اعاده کنیم و چطور می­دانیم باید به حمایت از چه کسی بلند شویم.

این نشست دوستانه با عکس­های یادگاری «بچه­ های باران» با بازیگر تئاتر و سینما، امین تارخ، و اهدای هدایایی به رسم یادبود به این میهمان متواضع گروه تئاتر بچه­ های باران به پایان رسید.

منبع: روزنامه اتفاقیه

 

 

 

0
ارسال دیدگاه