برگزیده

تاریخ انتشار : ۱۳۹۶/۰۹/۲۴ - ۲۱:۰۸

داستان منتقدانی که نگاهی دیگر به «آوانسن» دارند

بد، زشت و جلف

«آوانسن»، تنها برنامه تصویری در حوزه تئاتر استان، که امید می رفت مجالی برای بیشتر دیده شدن تئاتر باشد و فرصتی برای دیدن و شنیدن آراء مختلف، این روزها خود در گیر حواشی ریز و درشت شده است. از گلایه شدیداللحن بازیگری که نامش در قسمتی از این برنامه آمده بدون اینکه او فرصتی برای حضور و دفاع داشته باشد تا انتقاد عوامل یک تئاتر از شوخی بخشی از این برنامه با نام تئاتر آن ها و سایر نمایش ها؛ انتقاداتی تند که در فضای مجازی مطرح شد و به مرور دامنه ای گسترده به خود گرفت.

بد، زشت و جلف

 

گزارشی از بازتاب اتفاقات اخیر یک برنامه اینستاگرامی

مشهدتئاتر- احسان خزاعی: «آوانسن»، تنها برنامه تصویری در حوزه تئاتر استان، که امید می رفت مجالی برای بیشتر دیده شدن تئاتر باشد و فرصتی برای دیدن و شنیدن آراء مختلف، این روزها خود در گیر حواشی ریز و درشت شده است. از گلایه شدیداللحن بازیگری که نامش در قسمتی از این برنامه آمده بدون اینکه او فرصتی برای حضور و دفاع داشته باشد تا انتقاد عوامل یک تئاتر از شوخی بخشی از این برنامه با نام تئاتر آن ها و سایر نمایش ها؛ انتقاداتی تند که در فضای مجازی مطرح شد و به مرور دامنه ای گسترده به خود گرفت.

 

مبتذل و به دور از اخلاق حرفه ای

نوزدهم آذرماه، «سعید توکلی» بازیگر تئاتر مشهد که مدتی است برای ادامه فعالیت هنری خود به تهران مهاجرت کرده است، در اینستاگرام خود یادداشتی منتشر کرد و انتقادات شدیدی را متوجه آوانسن نمود: «برنامه آوانسن امشب، و آوردن اسم بنده در این برنامه که من در آن حضور نداشتم نمونه ی بارز بی اخلاقی، بی ادبی، و وقیح بودن است… صحبت از اخلاق و مرام ومعرفت را کسی می کند که خودش نمونه بارز بی فرهنگی، بد اخلاقی و بی تربیتی  است». او در ادامه و با نام بردن از تعدادی از کارگردان های تئاتر مشهد، سوالی از آن ها می پرسد: «عزیزانم آیا در نمایش هایی که بنده افتخار همکاری با شما را داشته ام با من به گزینه ی بی تعهدی، بی اخلاقی ومشکلات مالی بر خوردید؟ تکرار می کنم در نمایش ها؛ نمایشی که بوی تئاتر حرفه ای بدهد، نه یک نمایش سخیف و سفارشی که فقط و فقط بوی پول می دهد و تولید شده فقط و فقط برای پول که از کنار تولید این نمایش سخیف افراد زیادی جیب خود را پر کنند …»

توکلی به این هم بسنده نکرده و در پیامی تلگرامی که برای مشهد تئاتر ارسال نموده است، ضمن تاکید بر مواردی که به بخشی از آن اشاره شد و پس از اشارات مستقیم به مواردی که درباره او مطرح شده است، حرف هایش را اینگونه به پایان می رساند: «برنامه ی آوانسن برنامه ای مبتذل و به دور از اخلاق حرفه ای است و شده تریبون یه عده آدم مغرور که احساس می کنند خیلی انسان های بزرگی هستند؛ بهتر است به گذشته خود نگاهی گذرا  داشته باشند.»

 

انتقاد تلخ مرتضای تنها

انتقاد مجازی عوامل نمایش «من مرتضى تنها هستم؛ یک روایت شیرین از فوجى یاماى تلخ» اما از جنسی دیگر است. آنها از فضای به زعم آنها لودگی که بر بخش«ری اکشن» این برنامه حاکم است گلایه کرده اند: « دیشب در تلگرام ویدئویی به دستم رسید تحت عنوان؛ هشتمین قسمت برنامه آوانسن، بخش «ری اکشن». این برنامه اولین برنامه زنده تصویری است با محوریت تئاتر خراسان رضوی. از آنجا که من هم خراسانی هستم، بالطبع ویدئو را پلی کردم. خیلی خلاصه؛ ماجرا از این قرار است که در شروع برنامه دو مجری مرد شانه به شانه یکدیگر _پشت به دوربین_ ایستاده بودند. تصور کنید. دو مجری پشت به دوربین ایستاده بودند و در همان ابتدا گفتند «برو بیریم» و با این شیوه بسیار خلاقه ما را از پشت به دیدن برنامه شان هدایت کردند. طوری که یک لحظه ما هم خلاقه شدیم و خواستیم جای دیگری «بیرویم» اما دیدیم نه، اوضاع خیلی خراب تر از این حرف هاست. چون ناگهان فضا تغییر کرد و یک هو همه چیز حالت گوپدیس گوپدیس به خود گرفت و یکهو تصویر کات خورد به دو مرد که داشتند می جنباندند. باورتان نمی شود. تصویر در یک برنامه فرهنگی کات خورد به دو مرد که داشتند مقابل هم می جنباندند. ما کپ کردیم و همینطور داشتیم جنباندن دو مرد هموطن را وسط برنامه فرهنگی می‌دیدیم که ناگاه در این بین یک لحظه آمدیم استدیو و در کمال ناباوری دیدیم مجری برنامه هم دارد می جنباند. تصور کنید. مجری برنامه پشتش به ما بود و داشت برای ما می جنباند…. و این ویدئوی معرفی یک برنامه فرهنگی بود.» انتقاد یا به قول خودشان جوابیه عوامل این نمایش به برنامه آوانسن در ادامه تندتر هم می شود؛ آنجا که از مسخره کردن نام تئاترهای اجرا شده یا در حال اجرا توسط مجریان بخش ری اکشن به خشم آمده اند: «ابتدا فکر کردم همه چیز شوخی است اما تا به خودم آمدم ناگهان دیدم که نه، اصلا شوخی نیست. اتفاقا خیلی هم جدی است. باورتان نمی شود. «دو پشت» بدون مقدمه و رگباری رفتند سراغ اسامی تئاترها و به نوبت اسامی تئاتر های مشهد را مسخره کردند. دقت کنید. اسامی تئاتر ها را مسخره می‌کردند. مثلا نام تئاترهایی که روی صحنه هستند یا حتی تئاترهایی که در گذشته روی صحنه بوده اند. باورتان نمی‌شود. آن ها داشتند نویسنده ها را مسخره می‌کردند. شاید باز هم باورتان نشود اما واقعا داشتند این کار را می کردند. این دو نفر همه را مسخره کردند. حتی رفقای خودشان را هم مسخره کردند. احتمالا میخواستند سه اش را بگیرند. می دانید؛ می خواستند تابلو نشود. اینطور بود که یک شوخی ریز با دوستان خودشان می‌کردند و در انتها با پتک می کوبیدند روی اسامی تئاترهایی که از قبل برایش برنامه داشتند. پشت به دوربین شانه به شانه هم ایستاده بودند و اسامی تئاترها را مسخره می کردند. اسمش را هم گذاشته بودند شوخی. نه. این اصلا اسمش شوخی نیست. شوخی خیلی ظریف تر و هوشمندانه تر از این خزعبلات است. در فرهنگ ما اسم این کار مسخره کردن است. تکرار می‌کنم آن دو نفر داشتند نویسنده ها را مسخره می کردند.»

این بیانیه در ادامه کماکان لحن تندی حاصل از نارضایتی دارد: «متاسفانه یا خوشبختانه ما از سال ها قبل با این پدیده زشت و سبکسرانه آشنا هستیم. ما از این آدم ها زیاد دیده ایم. همه ما یادمان می آید که در دوران مدرسه همیشه بچه هایی بودند که اسم، فامیل یا حتی ظاهر بچه های دیگر را مسخره می‌کردند و اسم این کار اصلا شوخی نبود. واضح است، چون باعث ناراحتی طرف مقابل می‌شد. این «دو پشت» از همین جنس آدم ها بودند. مثلا یادم می آید اگر کسی اسمش رامین بود و از قضا کله بزرگی داشت، او را «رامین کله» صدا می‌زدند و یا مثلا اگر کسی اسمش «عبدالله» بود که دیگر نیازی به مسخره کردن هم نداشت. آن آدم های مسخره به همان عبدالله خالی حسابی می‌خندیدند. خب، خیلی زشت است. خیلی قبیح است. من و دوستانم با این ادبیات به دنیای پیرامونمان نگاه نمی کنیم. ما با این ادبیات ولو با نام شوخی درباره آثار هنرمندان حرف نمی‌زنیم و من دیشب زمانی که این برنامه را دیدم، بلافاصله یاد آدم هایی افتادم که من و دوستانمان سال ها قبل آن ها را رها کردیم. شما هم لطفا تفریحات شادی آور محافل دوستانه تان را برای خودتان نگه دارید. اگر این خزعبلات برای ما هم جذاب بود قطعا با شما دوست بودیم یا توی محافل شما حضور داشتیم.» اما حتی این نقد تند و هم پایان این بیانیه نیست. آن ها حرف پایانی بیانیه شان را اینگونه مطرح می کنند: «راستش اصلا برای من لذت بخش نیست که با نام اثری که شش ماه برایش عمر گذاشته ام، شوخی چاله میدانی بشود. نه سواد شوخی کردن دارید، نه نظر کارشناسانه می دهید. من بیزارم از اینکه حتی نام اثرم توی برنامه بجنبان شما بیاید. من بیزارم از شما جماعت که برنامه تان فقط و فقط شو آف خودتان است. شخصیت بد هفته شما هستید.»

 

شخصیت بد هفته تو هستی

داستان آوانسن و منتقدانش به اینجا ختم نمی شود. افزون بر این دو مورد که به آن ها اشاره شد، برخی دیگر نیز در فضای مجازی تصویری را منتشر کردند که در آن نوشته شده بود «آوانسن! شخصیت بد، زشت و جلف هفته تو هستی». در چنین فضایی بود که عوامل برنامه آوانسن تصمیم گرفتند جلسه ای برگزار کنند و طی آن به نقد و بررسی پیرامون برنامه خود بپردازند. جلسه ای که برخی از اهالی تئاتر، به دلیل همین انتقاداتی که به برخی از آن ها اشاره شد، از حضور در آن امتناع ورزیدند تا مشخص شود که انتقاد کنندگان بیشتر از یکی دو چهره خاص هستند. افرادی شناخته شده که تاکنون بنا به دلایلی سکوت اختیار کرده اند تا شاید فضا کمی آرام تر شده و در شرایطی معقول انتقادات خود را مطرح کنند. با این وجود نیز مسئولان این برنامه گویا به زعم ماهیت نقاد برنامه خود، چندان میانه ای با نقد خودشان ندارند و این را می توان در گزارش منتشر شده از نشست نقد و بررسی این برنامه به خوبی دریافت. گزارشی که در آن، علیرغم برخی نقدهای مطرح شده در همان جلسه، تنها آن بخش از صحبت حاضرین مطرح شده که بیشتر به تعریف از برنامه پرداخته اند و یا پیشنهاداتی برای بهبود آن داده اند.

در هر حال باید منتظر ماند و دید آیا آنها که بر آوانسن ایستاده اند، نقد را برتافته و مجالی برای منتقدان و حتی مخالفان خود فراهم می کنند یا هم چنان در راهی که پیش گرفته اند، گام خواهند زد.


برچسب ها : , , ,
دسته بندی : تازه ترین ها , خبر , گزارش
ارسال دیدگاه