برگزیده

تاریخ انتشار : ۱۳۹۵/۰۶/۱۲ - ۸:۲۳

از ایستادن و راه رفتن درست روی صحنه تا تنفس و تخیل به‌جا

مترجم: معین محب علیان/ منبع: شماره‌ی جدید مجله‌ی بازیگری، شهریور ۹۵، تهران   ایستایی و طرز قرارگیری بدن البته واضح است که همه بخش‌های بدن بازیگر نیاز به ایستایی مناسبی ندارند خیلی از کاراکترها معمولا ژست‌های بدی دارند .به هرحال قرارگیری به جا نیاز است زیرا بازیگر باید در مکانی خنثی قرار بگیرد تا بتواند از آن […]

از ایستادن و راه رفتن درست روی صحنه تا تنفس و تخیل به‌جا

مترجم: معین محب علیان/ منبع: شماره‌ی جدید مجله‌ی بازیگری، شهریور ۹۵، تهران

 

ایستایی و طرز قرارگیری بدن
البته واضح است که همه بخش‌های بدن بازیگر نیاز به ایستایی مناسبی ندارند خیلی از کاراکترها معمولا ژست‌های بدی دارند .به هرحال قرارگیری به جا نیاز است زیرا بازیگر باید در مکانی خنثی قرار بگیرد تا بتواند از آن نقطه دست به دگرگونی بزند و صدایش در تنش‌های گردن و شانه گیر نکند. یکی از مشکل‌ترین کارهای بازیگری همین پیدا کردن ایستادنی طبیعی است تا بازیگر آزادانه بدون درهم ریختگی با خود دست به عمل بزند و به صدا و تنفس بدون تنش و تخیلی جسمانی بدون سرپوش دست یابد.
تخیل جسمانی پاسخ بدن است به آن چیزی که در سر ِبازیگر می گذرد. اگر بدن به هر شکلی دچار گرفتگی و عدم رهایی باشد ، تخیل جسمانی نمی تواند رها شود. در این حالت خنثی بازیگر باید کاملا ساکن باشد اما بدن پذیرای سرتاگوش ِ انرژی خود می شود. قدر مسلم است که هرچقدر بازیگر به مدت طولانی تر در معرض آموزش حرکتی قرار گرفته باشد، آسانتر به این حالت دست می یابد.
برای رسیدن به این حالت با پاهای صاف کف زمین ، شانه های کاملا کشیده ، زانوها رها و نیم تنه صاف و عمودی بدون تنش بایستید. چنین ایستادن محکمی باعث می شود در مرکز ثقل لگن قرار بگیرید. نگه داشتن مرکز گرانشی پایین باعث می شود ماهیچه های شکم و پشت در حمایت از بخش تنفس موثرتر عمل کنند. ( اگر با پاهای کنارهم و زانوهای قفل بایستید ، مرکز گرانشی شما به سمت بالا حرکت می کند و ماهیچه های گفته شده بصورت فعال تری برای حفظ تعادل ایستایی درگیر می شوند. ) توانایی کنترل تنفس هنگام صحبت کردن یا بازی کردن در شکل های مختلف می تواند تحث تاثیر قرار بگیرد. سرگیجگی از دارو، الکل، روان رنجوری، بیماری درونی گوش و عدم عملکرد بینایی باعث گرفتاری های زیاد ماهیچه های پشت برای کمک به حفظ تعادل و کاهش حمایت تنفسی این ماهیچه ها برای بدن می شوند.
دلواپسی، غم و احساسات دیگر خیلی از ماهیچه های این قسمت ها را درگیر می کنند و در نتیجه الگوی تنفسی را تغییر می دهند. هر کدام از این تغییرات می تواند توانایی کنترل و فراهم کردن حمایت تنفسی را هنگام بازی و صحبت کردن فراهم کنند. ژست (شکل قرارگیری ایستایی) نیازمند گردن رها، پشت و ستون فقرات کشیده و گسترده ، لگن و زانوهای آزاد است. این حالت در زمانی از زندگی بوجود می آید که می توانیم بایستیم و راه برویم قبل از اینکه عادت های بد ایستایی درونمان شکل گرفته باشند. عادت ها ممکن است بخاطر رشد طبیعی دوران بلوغ، مخصوصا رشدهای سریع یا در نتیجه تربیت های جسمانی مثل رقص یا ورزش بوجود آمده باشند. احتمال دارد به سادگی بواسطه الگوبرداری ناخودآگاه از والدین و خواهر برادر ویا جراحت هایی در طی زمان آمده باشند. بعضی ازین موارد هنروران را موقع آموزش تحت الشعاع قرار می دهد.

خنثی بودن
خنثی بودن اصلی مهم در تربیت بازیگر است. حالتی است که بازیگر انرژی آرامش را بدست می آورد . نوعی حالت آمادگی است ( کوپو) که هر حرکت یا عملی می تواند شروع شود. حالت خنثی وضعیت مجهولی نیست بلکه نیرومند است. مکانی از خونسردی و سرشار از سرزندگی است. به بدن امکان می دهد تا کاملا دریافت کننده باشد. در ابتدای امر استفاده از تخیل برای حمایت از این احساس و بدن می تواند مفید باشد ، سپس هر چه تمرینات و کار رشد می کند ، بُعد طبیعی جسمانیت آن هم بیشتر می شود. از نظر مایرهولد کارگردان روسی حالت طبیعی کاملا مشخص است.
پاها متوازن هستند.
دست ها کنار مفصل ران قرار می گیرند.
جهت انگشت ها به سمت کف زمین است.
چشم ها به نقطه ای با فاصله نگاه می کنند.
سنگینی کمی رو به جلو است و زانو آزاد شده اند (خیلی مختصر خم شده اند.)
رسیدن به حالت خنثی
رسیدن به وضعیتی خنثی به معنای خلاص شدن از شخصیت بازیگر یا استعداد طبیعی او نیست. با این وجود اگر آنها به لحظات خنثی بودن برسند و پیگیری این وضعیت آنها را پالوده کند می تواند جلوی خیلی از اشتباهاتشان را نیز بگیرد. در زیر هر کاراکتربازیگری با وضعیت نزدیک به خنثی نهفته است . تربیت حرکت باعث مشخص کردن حالت استراحتی برای بازیگر، شرایطی از حضور شکل گرفتن همه موارد وبرگشت دادن همه عادات و ویژگی ها می شود. معلم حرکت ممکن است با تمرینات تخیلی از این دست شروع بکار کند:
تصور کنید روی بلندی تپه ای ایستاده اید. شما درخت هستید. پاها، نیم تنه و سرتان بالاتنه، بازوهایتان شاخه ها هستند و سر انگشتانتان برگ ها هستند. تصور کنید پاهایتان با ریشه های در حال رشد به زمین متصل است. بدنتان بخاطر درخت در حال رشد ، سفت نیست بلکه با انرژی زندگی همراه است. بازوهایتان را مثل شاخه هایی در هوا رو به آسمان باز کنید.باد ملایمی می وزد و برگ هایتان به آرامی در باد خش خش می کنند. انسان درون شما به اطراف تپه ها نگاهی می اندازد. بنابراین حرکت کامل و فکورانه می شود. دانشجو باید بیاموزد هدف خنثی بودن تنها آزاد سازی تنفس و حمایت صدایی نیست بلکه فراهم کردن نقطه آغازی خوب برای همه دگرگونی های تخیلی است.

 

اهمیت حرکت خالص برای صدا
گفته می شود که بدن قبل از صدا سخن می گوید و البته باید درست باشد. هنگامیکه ما انگیزه ای برای برقراری کلمات یا صداها داریم، ماهیچه ها بکار می افتند تا شش ها را منبسط کنند و هوا را به داخل بکشند ، هوا درون تارهای صوتی رانده می شود تا تولید صدا کند ، صدا توسط طنین تشدید می شود وتبدیل به کلمات می شود. زبان یا کلمات ژستی جسمانی از اندیشه ،هدف و احساس هستند شاید حرکتی بی صدا از توصیف ژستی فیزیکال. اندیشه با حرکت درونِ هسته بدن بیان می شود ، فضای داخلی را باز می کند و گسترش می دهد تا آن فکر شکل بگیرد؛بعد تمام بدن جابجایی هوا را که حامل اندیشه است حمایت می کند ، بدن وصدا یکی هستند. حرکت می تواند بدون صدا وجود داشته باشد اما صدایی بدون حرکت بوجود نمی آید. مربیان بیان وام دار مربیان بزرگ حرکت هستند.
اِلِن نیومن ، متخصص صدا و رئیس اسبق بیان، آراِی دی ای ا

مهم است یادآوری شود که شش ها سه بعدی هستند. انبساط شش ها به سمت پایین شکم وبیرون به تمامی اطراف کشیده می شوند. دم گرفتن باید شامل آزادسازی نیم تنه و ماهیچه های پشت شود و بازدم باید شامل انقباضی کنترلی و ادامه دار از نیم تنه و با مقیاسی کمتر ماهیچه های پشت شود. ژست و طرز ایستایی مناسب هم باید اتخاذ شود تا این قضیه امکان پذیر شود. بدیهی است که هنگامیکه کاراکتر هستید باید توان خوب صحبت کردن را داشته باشید اما همچنین باید در نظر هم داشته باشیم که هنگام بازی کردن شما همیشه در ژستی مناسب و نفس کشیدنی درست قرار نمی گیرید. اکثر قسمت های بدن برابری می کند با بدن مردم عادی و نیازی نیست به صاف ایستادن و نفس کشیدن های کنترلی. بنابراین واقعا مهم است تا آموزش تربیت حرکت با یادگرفتن ژست و نفس کشیدن مناسب که بعدها می تواند ساخته شود را فراگیرید تا رفتار جسمانی مناسبی برای کاراکتر بدون دخالت سیستم تنفسی بسازید. هنروران بازیگری در مراحل ابتدایی آموزش شدیدا درگیر بدست آوردن ژست مناسبی هستند که اغلب بدست آوردن دگرگونی های جسمانی بطور همزمان برایشان دشوار است. در پایان سال دوم آموزش معمولا از ژست نسبتا خوبی و تخیلی خلاق برخوردار می شوند و می توانند این دو را با یکدیگر ترکیب کنند. در مسیر تربیت حرکت، ژست طبیعی نیرومند و رها را به دست می آورند با تمریناتی که شامل کش آوردن به اعضای بدن، آزاد کردن و در نوسان آوردن اعضای بدن، حرکات قوسی و گرد کردن ستون فقرات . تمریناتی که باعث ایجاد نیرو و نرمی در پاها و نیم تنه می شوند. توانایی بدست آوردن ژست ابتدایی فرایندی طولانی می طلبد.

 

تنش و آزادسازی
تنش موقعی بوجود می آید که ماهیچه ها کاملا درگیر وقفل هستند. همچنین می تواند وضعیتی روانی باشد که حرکت آزادانه بدن را متوقف می کند. آزادسازی زمانی است که بدن می خواد به تنش پایان دهد. بازیگران باید تنش ها و آزاد سازی های جسمانی و روانی مختلفی را بسته به کاراکترهایی که ایفا می کنند به دست آورند. برای بازیگر اهمیت دارد که از تنش یا آزادسازی استفاده کند که مورد نیاز کاراکتر است و قسمت های عدم نیاز یا موارد شخصی بازیگر را دور بیاندازد.
آزادسازی تنش به بدن امکان آمادگی و توانایی کشف تنفس و نمایش جسمانی تخیل را می دهد که به نام «تخیل جسمانی» شهره است. تخیل درجایی است که بدن کاملا آن چیزی را که تخیل نام دارد بیان می کند. بازیگر کاملا آن چیزی که در سر و بدن می گذرد را آشکار می کند. این مهم میسر نمی شود اگربازیگر درگیر تنش های ناخواسته یا عادت های قدیمی اش باشد. آزاد سازی تنش به این معنا نیست که بدن شل وول و بی حال و بی انرژی و بدون حمایت ماهیچه ای است. برعکس بدن نیاز دارد چندین ماهیچه و نیرو از آن پشتیبانی کنند البته به میزانی درست تا از مسیر اصلی دور نیافتد. بعنوان مثال اگر نیم تنه خیلی ماهیچه ای باشد امکان جابجایی های جسمانی سخت می شود. باالطبع صدا تنگ می شود و در تنگنا قرار می گیرد. بدن به ماهیچه نیاز دارد اما نه ماهیچه های خالی بدرد نخور. بازیگران زیادی هستند که ماهیچه های خود را پرورش می دهند اما برایشان سخت است دیگری را بلند کنند و به خودشان آسیب می رسانند. از سویی دیگر افراد کوچک اندام اما نیرومند ومنعطفی هستند که به راحتی می توانند آدم هایی دوبرابر خودشان را از جا بلند کنند. نکته در این است اگر می خواهید بازیگری باشید که می تواند تغییر شکل دهد باید بدنتان را قوی و سالم نگه دارید واز عادت های مبهم جسمانی پرهیز کنید. هنگامیکه تمامی عادت هایتان را کنار گذاشتید ، آنها می توانند روزی بعنوان انتخاب کاراکتر برگردند با این تفاوت که تنها یک گزینه انتخابی هستند نه سد معبری برای ادامه مسیر.


برچسب ها :
دسته بندی : تازه ترین ها , مقاله
ارسال دیدگاه

تبلیغات